Μετωπικό Πρόγραμμα: Για έναν Ελεύθερο Λαό σε μια Ελεύθερη Ελλάδα (Δ. Καλτσώνης, Θ. Μαριόλης, Κ. Παπουλής)

Το παρακάτω κείμενο, που αναδημοσιεύουμε από το site του Ινστιτούτου Κοινωνικών Ερευνών "Δημήτρης Μπάτσης", αποτελεί σύνοψη ορισμένων κύριων πλευρών του βιβλίου των Δημήτρη Καλτσώνη, Θεόδωρου Μαριόλη και Κώστα Παπουλή, «Μετωπικό Πρόγραμμα Δι-Εξόδου από την Κρίση: Για έναν Ελεύθερο Λαό σε μία Ελεύθερη Ελλάδα». Το βιβλίο, που πρωτοπαρουσιάστηκε στην Αλκυονίδα στις 26/6 κυκλοφόρησε στα μέσα του περασμένου μήνα, από τις εκδόσεις Κοροντζή.

Αναδημοσίευση από το Ινστιτούτο Κοινωνικών Ερευνών "Δημήτρης Μπάτσης"

Μετωπικό Πρόγραμμα: Για έναν Ελεύθερο Λαό σε μια Ελεύθερη Ελλάδα

Δημήτρης Καλτσώνης, Θεόδωρος Μαριόλης, Κώστας Παπουλής

Στα ακόλουθα εκθέτουμε μία συμπυκνωμένη εκδοχή ορισμένων εκ των κύριων πλευρών του βιβλίου μας: «Μετωπικό Πρόγραμμα Δι-Εξόδου από την Κρίση: Για έναν Ελεύθερο Λαό σε μία Ελεύθερη Ελλάδα», το οποίο κυκλοφόρησε, στα μέσα του περασμένου μήνα, από τις εκδόσεις Κοροντζή.

Ι. Γενική Σύνοψη

Το παρόν Μετωπικό Πρόγραμμα επιθυμεί να συμβάλλει στο άνοιγμα ευρείας αλλά δομημένης επί θεμελιωμένων «αρχών» και μεθόδων συζήτησης. Εκκινεί από την ανάγκη συγκρότησης ενός κοινωνικού-πολιτικού μετώπου όλων εκείνων των δυνάμεων, οι οποίες θέλουν να υπηρετήσουν την υπόθεση της παρα- γωγικής ανασυγκρότησης-εθνικής ανεξαρτησίας-λαϊκής κυριαρχίας. Υποστηρίζει δε ότι όχι μόνο υπάρχει, θεωρητικά μιλώντας, αλλά και μπορεί να κατασκευαστεί, με τα υπάρχοντα υλικά και περιορισμούς, «άλλος δρόμος» από τον εργαζόμενο λαό και για τον εαυτό του.

Δεν συνιστά θεωρησιακή σύλληψη αλλά κριτικό, βασικό και μη-κλειστό πλαίσιο, το οποίο οπωσδήποτε επιδέχεται, δηλαδή, περαιτέρω επεξεργασίες, εξειδικεύσεις, συμπληρώσεις, ανασυνθέσεις ακόμη και διορθώσεις, σε συνάρτηση με τις οικονομικο-πολιτικές εξελίξεις, καθώς και, ενδεχομένως, με τα ευρήματα νέων τοπικών-επιστημονικών μελετών. Εξάλλου, όπως έχει εύστοχα υποδειχθεί, στο παρόν πεδίο «οι θεωρίες δεν φτιάχνονται παρά για να πεθάνουν μέσα στον πόλεμο του χρόνου: όπως οι στρατιωτικές μονάδες, αποστέλλονται στη μάχη την κατάλληλη στιγμή και, όποιες και αν είναι οι αρετές ή οι ανεπάρκειές τους, δεν δύνανται να χρησιμοποιηθούν παρά εκείνες μόνο που είναι διαθέσιμες».

Διαβάστε τη συνέχεια (και κατεβάστε το σχετικό pdf της σύνοψης) εδώ..

Μια νίκη για όλους - του Δημήτρη Καλτσώνη

Του Δημήτρη Καλτσώνη

Αναδημοσίευση από το site του Συλλόγου Γιάννης Κορδάτος

Με ανακούφιση διάβασα στις εφημερίδες ότι οι τέσσερις από τους πέντε φοιτητές που εκζητούνταν από τις ιταλικές αρχές με βάση το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης δεν θα εκδοθούν. Αναμένεται η απόφαση και για τον πέμπτο. Παρότι το γενικό προβληματικό πλαίσιο παραμένει (δηλαδή το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης που είναι εξόχως αντιδημοκρατικός θεσμός ο οποίος συνάμα πλήττει την εθνική κυριαρχία), οι δικαστές αφουγκράστηκαν την κοινή γνώμη και το λαϊκό αίσθημα δικαίου.

Με αφορμή την απόφαση ήθελα να υπογραμμίσω το αυτονόητο: ότι δηλαδή η λαϊκή πίεση, οι αγώνες του λαού και της νεολαίας, η πίεση της κοινής γνώμης φέρνουν αποτελέσματα. Έχει σημασία να συνειδητοποιήσουμε ότι ακόμη και σε καιρούς χαλεπούς, που η αντίδραση κυριαρχεί σε όλη τη γραμμή, οι λαοί μπορούν να σημειώσουν μικρές νίκες. Μπορούν να αποτρέπουν μερικές από τις χειρότερες και τις πιο ακραίες αντιδημοκρατικές και αντιλαϊκές επιλογές.

Έχει σημασία να το υπογραμμίσουμε καθώς η λαίλαπα των τριών μνημονίων, των καθημερινών, νεοαποικιοκρατικού χαρακτήρα παρεμβάσεων της τρόικα, των υποκλίσεων της κυβέρνησης αυτής όπως και των προηγούμενων, δημιουργεί μια εφιαλτική ηθική και πολιτική αίσθηση ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει.

Και όμως! Κάποια πράγματα μπορούν να γίνουν. Κάποιες νίκες μπορούν να επιτευχθούν. Και αν υπάρξει ενωτική, μαχητική προσέγγιση στο συνδικαλιστικό και γενικότερα στο καθημερινό διεκδικητικό κίνημα, πολλά μπορούν να αλλάξουν.

Ακόμη περισσότερο, πολλά θα αλλάξουν αν προσφερθεί και διατυπωθεί στο λαό από τις πολιτικές δυνάμεις της Αριστεράς (και βεβαίως δεν συγκαταλέγεται σε αυτές ο ΣΥΡΙΖΑ) ένα ξεκάθαρο πρόγραμμα διεξόδου από την κρίση που θα βασίζεται στην σύγκρουση – έξοδο από την ΕΕ, στη διαγραφή του χρέους και στην αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου σε όφελος των αδυνάμων δηλαδή σε βάρος της ολιγαρχίας. Γιατί, ας μην το ξεχνάμε, όπως δείχνουν τα επίσημα στατιστικά στοιχεία, υπάρχουν μια πεντακοσαριά επιχειρήσεις και οικογένειες στην Ελλάδα που όχι μόνο δεν έχασαν από την κρίση αλλά έχουν αυξήσει τα κέρδη και την περιουσία τους.